تو پست قبلی تو فضای معنوی و تاریخیِ «چهار پادشاهان» قدم زدیم. حالا کافیه از همون جا چند قدم اونطرفتر بریم تا به یه بنای آجری با گنبدهای قشنگ برسیم که قدیما برو و بیایی داشته واسه خودش: « حمام تاریخی گلشن ». 🚶♂️🧱
شاید الان حمام رفتن یه کار روزمره و سریع باشه، اما تو دوران قاجار (زمان فتحعلیشاه)، حمام گلشن واسه لاهیجانیها فقط یه جای شستوشو نبود؛ اینجا دقیقاً حکم شبکههای اجتماعیِ امروز رو داشت! 📱😉 مردم ساعتها تو فضای گرم (گرمخانه) و سرد (سربینه) مینشستند، چای مینوشیدند و میوه میخوردند، از حال هم باخبر میشدند، اخبار شهر رو ردوبدل میکردند و حتی واسه جوونهاشون آستین بالا میزدند! ☕️🍎
معماری قاجاریِ حمام گلشن واقعاً هوشمندانهست. گنبدهای آجری با اون شیشههای رنگی (جامخانه) که نور خورشید رو به داخل میکشوندن، در کنار حوضهای سنگی و بوی نم و ساروج، یه اتمسفر خاص و آرامشبخش میساختن که خستگی رو از تن هر آدمی بیرون میکرد. ☀️💧
متاسفانه بخشهایی از این حمام تو دهههای گذشته تخریب شد، اما هنوز هم دیدنِ قسمتهای باقیموندهاش که بخش هایی از اون بهصورت مقطعی بازسازی شده آدم رو به وجد میاره. به نظرتون اگر این فضاهای تاریخی مثل حمام گلشن به طور دقیق، اصولی و کامل بازسازی بشن و به عنوان یه کافهموزهی سنتی یا چایخونه شروع به کار کنن، چقدر میتونن برای جوونها و توریستها جذاب باشن؟ حتماً نظرتون رو تو کامنتها برامون بنویسید! 👇🏛
پینوشت: واقعیت اینه که بنای فعلی حمام گلشن و معماری جذابی که امروز ازش باقی مونده، در دوره قاجار (به طور دقیقتر در زمان فتحعلیشاه قاجار و به دست علیاکبرخان، حاکم وقت گیلان) ساخته شده. دلیل اینکه گاهی در منابع تاریخی اسم دوره صفویه هم در کنارش میاد اینه که برخی مورخان معتقدن سنگ بنای اولیه یا حمام قبلیِ این مکان در دوره صفویه گذاشته شده، اما ساختمانی که ما به عنوان حمام گلشن میشناسیم کاملاً شناسنامه و معماری قاجاری داره.
اولین باشید که نظر می دهید