سلام به همشهریهای باصفا و رفقای همیشگی «لاهیجانِ من»! 👋❤️
تو پست قبلی تو جادهی زیبای شیخانبر قدم زدیم و محو معماری بقعه شیخ زاهد شدیم. حالا میخوایم از اون مسیرِ کوهستانی و چایزارها، سفر کنیم به دلِ یه طبیعتِ بکر و آبگیرِ جادویی! جایی که سکوتش، دوای هر دردیه: «تالاب سوستان». 🛶🌳
تالاب سوستان مثل استخر لاهیجان تو مرکز شهر نیست و همون هیاهو رو نداره؛ اینجا یه تالاب طبیعی و رویاییه که دورتادورش رو درختهای توسکا و نیزارهای بلند محاصره کردن. 🌲🍂 اگه اواخر بهار و تابستون گذرتون به اینجا بیفته، یکی از قشنگترین تابلوهای نقاشی خدا رو میبینید: هزاران گل نیلوفر آبی (سَل باقلا) که روی سطح آب باز شدن و منظرهای ساختن که شبیهش رو فقط تو کارتپستالها دیدید! ✨🌸
قدم زدن تو مسیر دور این تالاب، گوش دادن به صدای پرندهها، و تماشای انعکاس درختا تو آبِ زلال، یه تراپیِ واقعیه برای فرار از خستگیهای روزمره. 🧘♂️🕊
شما کدوم رو بیشتر میپسندید؟ پیادهروی تو شبهای پرانرژی و روشنِ استخر لاهیجان، یا قدم زدن تو سکوت و آرامشِ تالاب سوستان؟ تا حالا تونستید از نیلوفرهای آبیِ سوستان عکسهای قشنگی بگیرید؟ برامون تو کامنتها بنویسید! 👇📸
اولین باشید که نظر می دهید