سلام به همشهریهای هنردوست و همراهان همیشگیِ «لاهیجانِ من»! 👋❤️
تو پست قبلی حسابی دلمون با عطر غذاهای محلی و سفرههای رنگین گیلانی آب افتاد. اما معمولاً بعد از یه پذیرایی جانانه از مهمونهامون، دوست داریم یه تیکه از اصالت شهرمون رو به عنوان یادگاری بهشون هدیه بدیم، مگه نه؟ امروز میخوایم بریم سراغ هنری که از دل نیزارها و جنگلها بیرون میاد: صنایع دستی زیبای لاهیجان! 🌿🏺
شاید خیلیها ندونن، اما لاهیجان (بهخصوص منطقهی لیالستان) قطب «بامبوبافی» تو ایرانه! 🎋 تاریخچهی این هنر برمیگرده به همون دورانی که کاشفالسلطنه چای رو به لاهیجان آورد؛ اون زمان برای چیدن و خشک کردن برگهای چای به سبدهای محکم نیاز بود و اینطوری شد که بامبوبافی تو شهر ما جون گرفت. ☕️🍃
وقتی به یه سبد بامبو، یه زنبیل حصیری یا ظروف سفالیِ کارگاههای سنتی نگاه میکنید، فقط یه وسیله نمیبینید؛ دارید به ساعتها زحمت، ظرافت و عشقِ گیلمردان و گیلزنانی نگاه میکنید که با دستهای هنرمندشون، طبیعت رو به زیباترین شکل ممکن به خونههای ما آوردن. 👐💚
شما تو دکوراسیون خونهتون چقدر از این صنایع دستی محلی استفاده میکنید؟ سبد، کلاه حصیری یا زیراندازهای سنتی؟ اگر بخواید به یه دوست غیرلاهیجانی هدیه بدید، کدوم هنر دستِ شهرمون رو انتخاب میکنید؟ برامون تو کامنتها بنویسید! 👇🎁
اولین باشید که نظر می دهید