سلام به رفقای همیشگی و لاهیجانیهای بااصالتِ «لاهیجانِ من»! 👋❤️
تو پست قبلی که زیر بارون تو کوچههای «پردسر» و «گابنه» قدم زدیم، محو تماشای سقفهای سفالی شدیم. 🏡☔️ اما مگه میشه تو محلهی پردسر باشی و چشمت به اون سازهی باشکوهِ خشتی نیفته که قرنهاست روی رودخونهی «شیمرود» ایستاده؟ بله، امروز میخوایم بریم روی «خشتِ پُل»! 🧱💧
این پل فقط یه مسیر برای رد شدن نیست؛ یه سندِ زندهی تاریخه که از دورهی کیاییان و صفویه برامون به یادگار مونده. 📜 نشنیدید که میگن قدیما پیوندِ عروس و دامادها رو با رد شدن از روی این پل متبرک میکردند؟ 😍👰♀️🤵♂️ خشتپل با اون دو تا دهانهی بزرگ و کوچیکش، نمادِ استقامت و هنر معمارای قدیمی شهرمون هست که بدونِ سیمان و آهن، طوری با ساروج و خشتِ قرمز ساختنش که قرنهاست در برابر سیلها و لرزهها مثل روز اولش استواره. 💪🏗
وقتی روی آجرهای قدیمیاش قدم میزنید و صدای جریان آب رو زیر پاهاتون میشنوید، انگار زمان متوقف میشه. 🕰🌊 غروبهای خشتپل، وقتی نور نارنجی خورشید روی خشتها میتابه، یکی از قشنگترین قابهاییه که میتونید تو لاهیجانِ من ثبت کنید. 📸🌅
شما خاطرهای از این پل دارید؟ عکسهای یادگاریتون روی خشتپل رو هنوز نگه داشتید؟ به نظرتون چرا این سازههای قدیمی انقدر به آدم حسِ امنیت و اصالت میدن؟ حتماً نظرتون رو برامون تو کامنتها بنویسید! 👇💬
اولین باشید که نظر می دهید