سلام به همراهان عزیز «لاهیجانِ من». همونطور که قول داده بودیم، امروز میخوایم ورق بزنیم و بریم سراغ تاریخچهی واقعی دو نماد اصلی شهرمون که شاید کمتر کسی داستان دقیقشون رو بدونه.
چرا «شیطانکوه»؟ مگه اینجا خبری از شیطانه؟! 👹
واقعیت اینه که این کوه در گذشته نامهای باکلاستری مثل «شیخانکوه» (کوهِ بزرگان) یا «شاهنشینکوه» داشته. اما چرا اسمش تغییر کرد؟
پژواک باد: در گذشته غاری در دل کوه بوده که وزش باد در اون، صداهای مهیب و عجیبی ایجاد میکرد؛ مردم قدیم که منشأ صدا رو نمیدونستند، اون رو به نیروهای ماورایی و شیطان نسبت دادند.
فریب چشم: وقتی از بالای کوه به پایین نگاه میکنید، خطای دید طوریه که فکر میکنید با دویدنِ نرم به دامنه میرسید، اما شیب تندِ مخفی باعث سقوط میشه. قدیمیها میگفتند این وسوسه و فریبِ شیطانه!
سیاست شاه عباس: میگویند شاه عباس برای بدنام کردن حاکمان محلی لاهیجان که در قلعهی بالای این کوه بودند، نام آن را به شیطانکوه تغییر داد.
استخر لاهیجان؛ یادگار دوران صفوی 💧
این استخر ۱۷ هکتاری که امروز قلب شهر ماست، در واقع یک «سل» یا آبگیر بزرگ بوده که در دوران صفویه برای آبیاری شالیزارهای وسیع لاهیجان ساخته یا بازسازی شده. جزیرهی وسط استخر (میانپشته) زمانی عمارت و کاخی برای شاهان بوده که با یک پل به خشکی وصل میشده. تصور کنید قرنها پیش، پادشاهان در همین نقطهای که ما امروز پیادهروی میکنیم، مشغول استراحت بودند!
لاهیجانِ ما فقط یک شهر زیبا نیست؛ لاهیجان یک موزهی زندهست. 📜🌿
پستهای بعدی ما رو از دست ندید، چون قراره سراغ مزههایی بریم که هیچ جا جز لاهیجان پیداشون نمی کنی!
اولین باشید که نظر می دهید