سلام به همشهریهای خوشقلب و رفقای بامعرفتِ «لاهیجانِ من»! 👋❤️
تو پست قبلی از هنر دستِ مردمان این دیار گفتیم و بامبوها و حصیرها رو بردیم تو خونههامون. حالا میخوایم یه روز بارونی، چترمون رو ببندیم، کلاه بارونی بپوشیم و بریم تو دلِ محلههای قدیمی شهر قدم بزنیم. جایی که اصالت لاهیجان هنوز تو آجربهآجرش نفس میکشه! 🚶♂️🍂
لاهیجان فقط استخر و بام سبز نیست؛ روح این شهر تو محلههای قدیمی مثل «گابنه»، «پردسر»، «شیشهگران» (قدیم) و «کاروانسرابر» پنهان شده. 🏘 کوچه باغهایی که هنوز هم میتونی توشون خونههای سنتی با اون سقفهای شیروانیِ قرمز و سفالی (بامپوشهای محلی) و بالکنهای چوبی (تِلار) رو پیدا کنی. 😍🪵
میدونید قشنگترین حس دنیا چیه؟ اینکه تو یه عصر پاییزی یا بهاری، وقتی نمنم بارون لاهیجان شروع به باریدن میکنه، زیر ایوان یکی از همین خونههای قدیمی بایستی و به سمفونیِ برخورد قطرههای بارون با سفالهای سقف گوش بدی. 🌧🎶 بوی خاک نمخورده، بوی چوب خیس، و ترکیبش با عطر چایِ دمکشیده از پنجرهی همسایه… اینا همون چیزهاییه که باعث میشه هیچوقت نتونیم از لاهیجان دل بکنیم! ☕️🪴
شما کدوم محلهی قدیمی لاهیجان رو بیشتر دوست دارید و براتون پر از خاطرهست؟ دلتون برای اون سقفهای سفالی قدیمی و کوچههای سنگفرش تنگ نشده؟ حتماً حسوحالتون رو تو کامنتها برامون بنویسید! 👇📸
اولین باشید که نظر می دهید